Θεοί

Eλα μέσα στη γιορτή μας μπες

βάλε νέκταρ στο ποτήρι πιες

έλα κάτσε στη παρέα, νοιώθουμε τόσο ωραία

τα προβλήματα ξεχνάμε, πίνουμε και τραγουδάμε - έλα

Τώρα τέλειωσαν οι μάχες πια

άσε να γλεντήσει η καρδιά

νικητές τώρα θα ζούμε, βίο χωρίς κόπο και δουλειά

κι οι Τιτάνες νικημένοι, θε να ζήσουν ξεχασμένοι πια

Ποσειδώνας

Αμβροσία δες υπάρχει ;

κι έχω άδειο το στομάχι

Απόλλωνας

Πες της νέκταρ να κεράσει

Εστία

Μη ! για το Δία δε θα φτάσει

Όλοι

Αυτή η νύχτα είναι μεγάλη

νιώθω ζάλη στο κεφάλι - πάμε

Αρης

Με τη νύμφη θα χορέψω

σαν το Δία θα τη κλέψω

Πλούτωνας

Τη θεά τους να προσέξεις

Ηφαιστος

Ποια απ' όλες θα διαλέξεις ;

Όλοι

Νέκταρ , έρωτας και γλέντι

τώρα με το Δία αφέντη - πάμε

Έλα μέσα στη γιορτή μας μπες

βάλε νέκταρ στο ποτήρι πιες

έλα κάτσε στη παρέα, νοιώθουμε τόσο ωραία

τα προβλήματα ξεχνάμε, πίνουμε και τραγουδάμε - έλα

(Μπαίνει ο Δίας στη γιορτή)

 

Δίας

Του Ολύμπου όλοι οι θεοί

είμαστε κυρίαρχοι στη γη

τ' ουρανού είμαστ' αφέντες

της βροχής , της αστραπής εμείς

Τα προβλήματά μας θα χαθούν

οι Τιτάνες θα λησμονηθούν

κι οι θνητοί το μόνο λάθος

σύντομα θα εξαφανιστούν

Όλοι

Tώρα τέλειωσαν οι μάχες πια

άσε να γλεντήσει η καρδιά

νικητές τώρα θα ζούμε, βίο χωρίς κόπο και δουλειά

κι οι Τιτάνες νικημένοι, θε να ζήσουν ξεχασμένοι πια

Δίας

Τίποτα δε θα σκεφτόμαστε

γι άλλους πια δε χαριζόμαστε

τους θνητούς κι αυτούς ξεχάστε

να πεθάνουν μόνοι άστε

(Ο Προμηθέας φτάνει στον Όλυμπο και ακούγοντας

τα τελευταία λόγια του Δία , τον διακόπτει)

 

Προμηθέας

Τι λες ; Δία , τι λες ;

Δίας

Τι θες ; το γλέντι τι μας διακόπτεις ;

Προμηθέας

Τα λόγια αυτά είναι συμφορά

θάνατος για τα πλάσματά μου

μήπως αυτό δε μ' αφορά ;

Δίας

Τα πλάσματά σου είναι λάθη

αδύναμα κι αρρωστημένα

και βουτηγμένα μες τα πάθη

εσύ δε βλέπεις διαφορά ;

Προμηθέας

Η διαφορά τους είναι υπέρ τους

Δίας

Κι αυτή θα είναι η καταδίκη

 

Προμηθέας

Η απόφασή σας , σας μειώνει

λάθος μου ήταν η βοήθεια στη νίκη

μα οι θνητοί δε θα πληρώσουν

Δίας

Τώρα γλεντάμε Προμηθέα, παράτα μας με τους θνητούς

Προμηθέας

Τα βάσανά τους θα τελειώσουν

Δίας

Τα βάσανά τους θ' απαλλάξουν τους Ολυμπίους απ' τις έγνοιες

Προμηθέας

Τι λες ; Δία , τι λες ;

εγώ τους έχω ονομάσει ανθρώπους

η λέξη έγνοιες δε ταιριάζει για αυτούς

και όρκο δίνω πως αυτούς που λέτε λάθη

με κάθε τίμημα θα κάνω εγώ θεούς

(Ο Προμηθέας φεύγει από τον Όλυμπο κι ενώ το γλέντι

έχει διακοπεί η Ήρα απευθύνει το λόγο στο Δία)

 

Ήρα

Γιορτή είχαμε εδώ εμείς κι εσύ στο τέλος ήρθες

σε αγκαλιά μην ήσουνα θνητής ;

Δίας

Δεν θα μιλούσες αν ίδιες ευθύνες είχες

Ήρα

μεγάλη ευθύνη να πλαγιάζεις με θνητή

Δίας

Η ειρωνεία δεν έχει τέλος η αρχή

Ήρα

Το ψέμα σου όμως έχει αρχή

Δίας

Ποίο ψέμα ; ν' άκουγες τι λες

Ήρα

Μου είπαν πως σε είδανε στη γη

Διας

Ήρα οι ευθύνες ειν' πολλές

Ήρα

Και είχες μεταμορφωθεί

Διας

Κι όμως δεν πάτησα στη γη

Ήρα

Ψέματα, λες ψέματα πολλά και σ' αντιφάσεις πέφτεις

Δίας

Μα πες μου ποίος στα είπε όλα αυτά, αυτός είναι ο φταίχτης

Ήρα

Δεν έχει σημασία τώρα πια, αξιοπρέπεια δε μου άφησες σταλιά

εσύ είσαι ο φταίχτης, ο μοιχός

και παρασύρθηκες σα να 'σουνα θνητός

Δίας

Καλή μου Ήρα εγώ πάντα σ' αγαπώ

Ήρα

Σιγά μη κλάψεις, άντε φύγε από δω

Δίας

Σου το ορκίζομαι, δεν άγγιξα θνητή

Ήρα

Φτάνει σου είπα, μη με παίρνεις για χαζή

Δίας

Γυναίκα πρόσεξε τα λόγια σου, είμαι ο Ζευς

Ήρα Ερμής (Μπαίνει τρέχοντας)
και όμως ουκ εν τω πολλώ το ευ Ζευς

Δίας

Τι θες κι εσύ τώρα :

Ερμής

Αυτός που χάλασε λίγο πιο πριν το γλέντι

μεταμορφώθηκε σε άνθρωπο ξανά

μήπως και ήταν Προμηθέας τ' όνομά του ;

στην ησυχία σου ίσως φέρει συμφορά

Δίας

Τα νέα τούτα ευτυχία φέρνουν μόνο

ακούς εσύ Ήρα ποιος πλαγιάζει με θνητές ;

συνέδριο τώρα ευθύς θα συγκαλέσω

και οι θεοί ας γίνουν οι κριτές

Αφροδίτη (Πλησιάζοντας το Δία)

Πριν λόγο στο συνέδριό σου βγάλεις

να ξέρεις πως θα είμαι εγώ εκεί

τον Προμηθέα πριν βιαστείς να τιμωρήσεις

για μάντεψε ποιόν είδα εγώ στη γη

(Νευριασμένος ο Δίας φεύγει. Μένουν μόνο οι θεές στη σκηνή)

 

Ηρα

Αχ να ζούσαμε μαζί θηλυκά μες τη ζωή,

και τους άντρες μας να τους ρίχναμε

στα θηρία για τροφή…

Αθηνά

Γιατί όλοι τους αυτοί, δυστυχία και ντροπή…

Δήμητρα

οι αγάπες τους είναι ψέματα,

κι οι απιστίες τους βροχή.

Αφροδίτη

Λες κι εμείς δεν έχουμε μυαλό, ένα πράγμα θέλουν μόνο…

Αριάδνη

κι όταν τους το δώσουμε σου λεν "άσε με μόνο" …!

Ηρα

Αχ, τι άκουσα ξανά, ο δικός μου μ' απατά,

να μπορούσα σα μια σύζυγος

να του βγάλω τα μαλλιά…

Αφροδίτη

Λες κι είμαστε εμείς πιστές… δε βαριέσαι, τι τα θες…

Ηρα

όχι όμως και να γυρίζουνε

όλη μέρα με θνητές…!

Αφροδίτη

Μα έλα που δεν μπορούμε να ζούμε στη μοναξιά

κι είναι αναγκαίο κακό η ανδρική αγκαλιά…

Ολες οι Θεές

Αχ να ζούσαμε μαζί θηλυκά μες τη ζωή

και τους άντρες μας να τους ρίχναμε

στα θηρία για τροφή

Γιατί όλοι τους αυτοί, δυστυχία και ντροπή

οι αγάπες τους είναι ψέματα

κι οι απιστίες τους βροχή.