Hφαιστος

Ηρθα και πάλι στο εργαστήρι μου το ολόφεγγο

να 'μαι και πάλι στο ζεστό βασίλειό μου

με τους βοηθούς μου που εργάζονται τα μέταλλα

με τις φωτιές μου που διαλύουν το σκοτάδι

Πρώτος εγώ είμαι απ' όλους τους Ολύμπιους

εγώ που ξέρω τη φωτιά πώς να φουντώνω

από τις πέτρες, απ' τα ξύλα κι απ' τα κούτσουρα

εγώ που ξέρω πώς το σίδερο να λιώνω

Βοηθοί

Έχουμε εμείς πύρινη δύναμη

έχουμε εμείς την αιώνια φλόγα

η γη, εργαστήρι μας η αγέραστη

και συνεργάτης μας του Ήλιου η ρόδα

Hφαιστος

Hρθα και πάλι στο εργαστήρι μου το ολόφεγγο

να 'μαι και πάλι στο ζεστό βασίλειό μου

με τους βοηθούς μου που εργάζονται τα μέταλλα

με τις φωτιές μου που διαλύουν το σκοτάδι

Βοηθοί

Eχουμε εμείς πύρινη δύναμη

έχουμε εμείς την αιώνια φλόγα

η γη εργαστήρι μας είναι η αγέραστη

και συνεργάτης του Ήλιου η ρόδα

 

Hφαιστος

Μα τι είν' αυτός ο άνεμος, μα τι είναι αυτός ο αέρας

όλο φυσάει πιο ασταμάτητος, ανέμων μοιάζει ο πατέρας

Ε ! εσείς, βοηθοί, τις φλόγες κοιτάξτε να μη σβήσουν

και συ Αίολε διέταξε τους άνεμους να πάψουν

μα τι λέω, πως δε βλέπω, του Αιόλου πρόσωπο με κυνηγάει

Αίολε πάψε, 'σείς βοηθοί τρέξτε οι φλόγες σβήνουν, ώ ! συμφορά

το εργαστήρι μου, Δία, το σπίτι μου, άκουσέ με, κινδυνεύει

Αίολε σύνελθε, λίγο οίκτο δείξε

τι πας να κάνεις, με καταστρέφεις

το νου στις φλόγες, όσες πια μείνανε όσες γλιτώσανε απ' την οργή του

Θεοί ακούστε με, εγώ είμαι ο Ηφαιστος

τώρα το δίκιο μου θα σας ζητήσω

τούτο τον Αίολο να τιμωρήσετε

κι εμέ τις φλόγες μου δώστε τις πίσω

Τιμωρίες Αίολε σένα προσμένουνε

και όλο το έργο σου θα αποτύχει

Δία προσεύχομαι σε σε

τον ηλιο σου ν' αφήσεις μέσα από τα τείχη

του αθάνατού σου του όρους του Ολύμπου

να μπει εδώ και να προσφέρει

λίγες από τις θείες φλόγες του

και την φωτιά σ' εμάς να φέρει.

(Ο Hλιος ξανανάβει τις φωτιές στο εργαστήρι του Ήφαιστου.

Ο Προμηθέας κρυμμένος παίρνει λίγες σπίθες σ' ένα κοίλο

δοχείο. Ο Ερμής που τον έχει δει, φεύγει.)

Νάτος ο Hλιος ήρθε επιτέλους ο αθάνατος

τη φλόγα του, τη ζεστασιά του θα χαρίσει

χαρείτε όλοι τώρα θεοί αθάνατοι

άνεμος πια τη φλόγα δε θα σβήσει.

(Μπαίνει ο Ερμής με το Δία και θεούς)

Ερμής

Νάτος, σας το 'πα, κρυμμένος θα 'ναι

τη φλόγα κλέβει, τι τον κοιτάμε

μεταμορφώθηκε, σ' Αιόλου όψη

καθόλου έξυπνο, φωτιά να κλέψει

Δία, στα χέρια σου τον παραδίνω

να τον δικάσετε, εγώ προτείνω

Δίας

Σαν τ' όνομά σου φέρθηκες εσύ

και πριν να το σκεφτείς πήγες να κάνεις

μια πράξη φοβερή και τρομερή

μα τα θεμέλια της γης, σου ορκίζομαι εγώ

με συνέδριο οι θεοί θα σε κρεμάσουν

μ' άρρηκτα δεσμά για να πεθάνεις.