Δίας

Ερμή ! Που είσαι επιτέλους ; τόση ώρα σε ψάχνω

Ερμής

Εδώ είμαι πατέρα , τι ζητάς ;

Δίας

Τι συμβαίνει πια με 'σένα, πάντα βρίσκεσαι παντού

όταν όμως σε φωνάζω, είσαι μια ζωή αλλού

Ερμής

Είμαι πάντα γύρω σου είμαι πάντα πλάι σου

στις διαταγές σου όποτε με θες

Μες το καλοκαίρι βλέπεις τα λουλούδια

ψάχνουν σαν τρελά λίγη δροσιά

έτσι κάθε μέρα με γλυκά τραγούδια

ψάχνω για μια θέση στη καρδιά.

Αφήνω εγώ τη φαντασία να τρέξει κάπου μακριά

μικρό παιδί μα θα βασιλέψει σε μαγική στεριά

Κι όταν πια στεμμένο θα γυρνάει πίσω για να βρει

Θα ψάξει για τη θεά του και θα ζήσουν μαζί

Τι ονειρεύεσαι πες μου και θα πάω εγώ

Χώρες μακρινές θα ψάξω να βρω

εκεί που δεν τολμώ σε κόσμους που δεν τους γνωρίζω

Πες μου που θα πάς θέλω να 'ρθω και 'γώ

είμαι σαν παιδί ναι είμαι μικρός

μα μην ξεχνάς είμαι κι εγώ θεός

Δεν σε πίκρανα ποτέ, είμ' εδώ για 'σένα

γιατί λοιπόν συνέχεια βάζεις τις φωνές

μίλησέ μου πιο γλυκά, σκέψου λίγο εμένα

τα πάντα θα 'κανα να βρω κοντά σου λίγη ζεστασιά

Τι ονειρεύεσαι πες μου και θα πάω εγώ

Χώρες μακρινές θα ψάξω να βρω

εκεί που δεν τολμώ σε κόσμους που δεν τους γνωρίζω

Πες μου που θα πάς θέλω να 'ρθω και 'γώ

είμαι σαν παιδί ναι είμαι μικρός

μα μην ξεχνάς είμαι κι εγώ θεός

 

( Μπαίνει ο Ύπνος σταλμένος από τον Προμηθέα

για να κοιμίσει το Δία και τον Ερμή. )

 

Ύπνος

Είναι στιγμές που κουρασμένος γέρνεις

που ούτε αγάπη, ούτε μίσος ή χαρά

δε θες να νοιώθεις, να ακούς και να προσμένεις

είναι στιγμές πού 'ναι τα βλέφαρα βαριά

Είναι φορές που δεν θες να συλλογιέσαι

ποιο είν' το δίκιο, το καλό ή το κακό

δεν θες να ξέρεις τις ευθύνες, τις διχόνοιες

και το κορμί σου γίνεται όλο πιο νωθρό

Είναι και μέρες που κουράζουν τη ψυχή σου

είναι και νύχτες που βαριέσαι τρομερά

μόνο του ψάχνει κλίνη να 'βρει το κορμί σου

και είν' τα μάτια νυσταγμένα και θολά

έλα κοιμήσου, έλα αφήσου σε εμένα

διώξε τις σκέψεις, τις καλές και τις κακές

προσφέρω εγώ τη γιατρειά όπου τη θέλουν

σε αθανάτους, σε θνητούς και σε θεές

Κλείσε τα μάτια να ξεχάσεις τις ευθύνες

έλα χαλάρωσε τους χτύπους της καρδιάς

έντονα αισθήματα αξέχαστα δε δίνω

εγώ προσφέρω το κρασί της λησμονιάς

 

Ελα κοιμήσου, έλα αφήσου σε εμένα

έλα χαλάρωσε τους χτύπους της καρδιάς

έντονα αισθήματα αξέχαστα δε δίνω

εγώ προσφέρω το κρασί της λησμονιάς

 

(Ενώ ο Ύπνος κοιμίζει το Δία και τον Ερμή, μπαίνει κρυφά ο Προμηθέας

που κλέβει έναν από τους κεραυνούς.)