Αυτόματη επιλογή αθόρυβης λειτουργίας !

Auto Silent Mode
Αυτό το άρθρο ενδιαφέρει κυρίως μαθητές, καθηγητές
αλλά και όσους ενδιαφέρονται !

Κάποιες φορές ξεχνάω να βάλω σε λειτουργία σίγασης το κινητό μου όταν διδάσκω και έρχομαι σε δύσκολη θέση αν χτυπήσει. Επίσης τις περισσότερες φορές, ξεχνώ να το βγάλω από την σίγαση όταν τελειώνω το μάθημα…!
Βρήκα λοιπόν ένα App για Android smartphones το Auto Silent Mode το οποίο μου έλυσε τα χέρια.
Με αυτό μπορεί κάποιος να ρυθμίσει τις ώρες που θέλει να μπαίνει το κινητό σε λειτουργία σίγασης ή λειτουργία δόνησης και το κινητό, το κάνει πλέον αυτόματα.
Μπορεί κάποιος να ρυθμίσει τις ώρες που θέλει για κάθε μέρα, (διάφορες ώρες όχι μόνον συνεχόμενες), αλλά και εβδομαδιαία !
Δεν σταματάει όμως εδώ…. Έχει πολλές ρυθμίσεις οι οποίες μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμες σε όποιον το χρησιμοποιήσει ! Λευκή λίστα όπου συγκεκριμένες επαφές μπορούν να παρακάμψουν την λειτουργία σίγασης, συγχρονισμός με το ημερολόγιο της Google, όπου μπορεί να μεταβεί σε λειτουργία σίγασης σε κάποια γεγονότα (αυτό μου έχει φανεί πολύ χρήσιμο) και άλλα….!
Επίσης έχει και ένα πολύ καλό widget με το οποίο με μία κίνηση μπορεί κάποιος να βάλει το κινητό σε αθόρυβη λειτουργία ή σε λειτουργία δόνησης για συγκεκριμένο χρόνο (όσο θέλει) αυτόματα.

Μου άρεσε τόσο που το μετέφρασα στα Ελληνικά.

Το πρόγραμμα έχει περιορισμούς στην ελεύθερη του μορφή, όπως για παράδειγμα μόνον 2 επιλογές σίγασης για κάθε ημέρα, μόνον 2 επαφές στην λευκή λίστα, μόνον 2 επαφές στην μαύρη λίστα, συγχρονισμός ημερολογίου 7 μέρες δοκιμή και χρήση του Widget, 7 μέρες δοκιμή.
Για απεριόριστη ελεύθερη λειτουργία και χρήση του widget αλλά και του συντονισμού με το ημερολόγιο, πρέπει να αγοράσει κάποιος την premium έκδοση.

Κατεβάστε το από εδώ !

Κριτική για το Jesus Christ Superstar 2018

Πριν πολλά πολλά χρόνια, είδα για πρώτη φορά το.
“Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Αστρο”
των Tim Rice και Andrew Lloyd Webber,
σε απόδοση στα Ελληνικά  των Μίμη Πλέσσα και Δημήτρη Μαλαβέτα,
στο Θέατρο Αννα – Μαρία Καλουτά.
Ήμουν 12 χρονών αλλά από τότε αποφάσισα
τι δρόμο ήθελα να ακολουθήσω στην ζωή μου.
Μέχρι σήμερα, το διδάχτηκα, το δίδαξα και το διηύθυνα αρκετές φορές…!

2018
Το Jesus Christ Superstar στο θέατρο Ακροπόλ !

Μία εκπληκτική παράσταση, με την Θέμιδα Μαρσέλλου στα καλύτερά της με υπέροχη σκηνοθεσία αλλά και απόδοση του λιμπρέτο.

Ευχάριστη έκπληξη ο Ησαϊας Ματιάμπα στον ρόλο του Ιούδα, και ο
καταπληκτικός Βασίλης Αξιώτης στον ρόλο του Πιλάτου.
Πάρα πολύ καλός ο Στέλιος Κέλλερης στον ρόλο του Άννα,
αλλά και ο Γιώργος Ζαχαρόπουλος στον ρόλο του Καϊάφα
Απολαυστικός και ο Νίκος Μουτσινάς στον ρόλο του Ηρώδη.
Ευχάριστη παρουσία η Ήβη Αδάμου που αν και αρκετά άπειρη, αξιοπρεπέστατη !
Πολύ καλός ο Αιμιλιανός Σταματάκης, ο οποίος έχει κάνει εξαιρετικές δουλειές,  στον απαιτητικό ρόλο του Χριστού, αν και περίμενα να ακούσω την κορύφωση στο τραγούδι της “Γεσθημανής” που χαρακτηρίζει κάθε τραγουδιστή που ερμηνεύει τον συγκεκριμένο ρόλο.

Υπέροχες χορογραφίες, κοστούμια, σκηνικά και φωτισμοί !!!

Μπράβο !

Αν και πιο κλασσικός, μου άρεσε η μεταφορά του έργου στην σύγχρονη γειτονιά των Εξαρχείων, με τα κοστούμια να εναρμονίζονται με αυτό το περιβάλλον.

Η ορχήστρα πάρα πολύ καλή, με γεμάτο και πολύ καλό ήχο, αν και φυσικά προτιμώ την μοντέρνα συμφωνική ορχήστρα από τα synth όργανα.
Η όποια έλλειψη υπήρχε την πρώτη φορά που το είδα, ευτυχώς διορθώθηκε.

 . 

Είναι μια προσεγμένη στα σημεία παράσταση και αξίζει να την δείτε.


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία – απόδοση:  Θέμις Μαρσέλλου
Μουσική διεύθυνση – Διδασκαλία ορχήστρας: Ηλίας Καλούδης
Φωνητική διδασκαλία: Δημήτρης Μπουζάνης
Χορογραφία: Άννα Αθανασιάδη
Σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού
Σχεδιασμός video: Κάρολος Πορφύρης
Σκηνική μάχη: Νίκος Ιωαννίδης
.

Πρωταγωνιστούν:
Ιησούς: Αιμιλιανός Σταματάκης
Iούδας:  Ησαίας Ματιάμπα
Mαρία Μαγδαληνή:  Ήβη Αδάμου και η Αντιγόνη Ψυχράμη  για συγκεκριμένες παραστάσεις
και ο Νίκος Μουτσινάς στο ρόλο του Ηρώδη
Πιλάτος: Βασίλης Αξιώτης,
Kαιάφας: Γιώργος Ζαχαρόπουλος,
Aννας: Στέλιος Κέλλερης,
Σίμων Ζηλωτής: Κωνσταντίνος Φραντζής,
Πέτρος: Μάριος Πετκίδης

στους άλλους ρόλους οι Γιώργος Γιαννίμπας, Απόστολος Κίτσος, Γιάννης Ζαράγκαλης, Αντώνης Βλάχος, Σταύρος Μπέκας, Χάρης Μωσαϊδης, Αιμίλιος Μωσαϊδης, Πέτρος Ιωάννου, Ραφαήλ Κριτούλης, Βαγγέλης Κρανιώτης, Φαίδων Φαρίντ, Μαρία Κοσμάτου, Νία Μπαλάφα, Κατερίνα Κτίστη, Ιωάννα Χυτήρη, Αγγέλα Σιδηροπούλου, Έλενα Στρατηγοπούλου, Αλεξάνδρα Καρακατσάνη

Ορχήστρα:
Πιάνο – synth – Διέυθυνση ορχήστρας: Ηλίας Καλούδης
Τρομπέτα: Θεοδόσης Σμυρνιός
Ξύλινα πνευστά: Κώστας Στάικος
Πιάνο – Synth: Γιώργος Κονής
Πιάνο – Synth: Νικόλας Γουάστωρ
Ηλ. Κιθάρα: Χρήστος Γκάτσος
Ακουστική κιθάρα: Γιώργος Κατσαμάκης
Μπάσο: Τάσος Ρούσσης/ Κατερίνα Κώτη
Κρουστά : Γιάννα Παναγοπούλου / Ισίδωρος Θύμης
Τύμπανα: Θάνος Καλοδούκας
Προγραμματισμός πλήκτρων: Ηλίας Καλούδης – Νικόλας  Γουάστωρ – Γιώργος Κονής


Σκέψεις

Περάσαμε πολλά μαζί…!!!

Έχουμε αναμνήσεις που όχι μόνο μπορούν, αλλά θα κρατήσουν μια ζωή…! Έχουμε να θυμόμαστε γέλια, παιχνίδια, χαρές, δημιουργία, αλλά και στενοχώριες, τσακωμούς, καυγάδες και γενικώς ότι κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα…!

Σκέφτομαι όμως… τώρα τι έχουμε ;
Σκεφτόμαστε ό ένας τον άλλον συχνά, αλλά μιλάμε σπάνια…!
Μας κρατάνε οι αναμνήσεις μας… αλλά… ξέρουμε ο ένας τον άλλον ;
Ναι. Γιατί περάσαμε μαζί μια περίοδο της ζωής μας που
κατασταλάζαμε στις ιδέες μας… και μπορεί να έχουμε μεγαλώσει,
να έχουμε ξεχωριστούς τρόπους ζωής πλέον,
αλλά οι ιδέες και τα πιστεύω, δύσκολα αλλάζουν πια..!

Είναι όμως έτσι… ή απλώς φοβόμαστε να παραδεχτούμε την αλήθεια ;
Πόσο καλά ξέρουμε πλέον ο ένας τον άλλον ; Πόσο πολύ θέλουμε να
είμαστε μαζί… να βρεθούμε… να κάνουμε παρέα… ;
Άρχισα να συνειδητοποιώ την κατάσταση, όταν, και όχι μόνο σε μια συνάντηση, μετά από πολύ καιρό δεν αφιερώθηκε ο χρόνος σε μας.
Και είναι κρίμα…!

Δεν ήθελα… και δεν περίμενα ποτέ πως θα έρχονταν τα πράγματα έτσι…!
Αλλά… έχουμε αλλάξει όλοι…! Μας αρέσει να ξέρουμε πως είμαστε μαζί,
αλλά τελικώς είμαστε χώρια…! Και αυτό δεν μου αρέσει..!!!
Π. Μ.

Ήχων Σιωπής συνέχεια…

To 2010 έγραψα το μουσικοθεατρικό έργο “Ήχοι Σιωπής
Όσοι είχαν πάρει μέρος στην δημιουργία και την παράσταση, θα θυμούνται πως πολλά απ’ όσα έγραφα, χωρίς να το γνωρίζω, είχαν ήδη συμβεί, ή γινόντουσαν πραγματικότητα….
Δεν είχα ιδέα τότε πως έγραφα πράγματα που είχαν ξεκινήσει 44 χρόνια πριν και θα έβγαιναν 51 χρόνια μετά…..

Χαρακτηριστικός μονόλογος από το έργο….:

“Υπάρχει φιλία ; Η πραγματική φιλία, θέλει χρόνο… ίσως χρόνια ! Και ο χρόνος θα δείξει αν μπορεί να κρατήσει ! Αλλά ακόμα κι αν θεωρείς κάποιον φίλο σου, ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον…!
Απ τη μια στιγμή στην άλλη, όλα αλλάζουν. Και δεν υπάρχουν καν σημάδια για να το προβλέψεις. Ή, υπάρχουν, αλλά δεν θέλεις να τα δεις. Γιατί σου αρέσει ο τρόπος που ζεις, γιατί δεν θέλεις να χάσεις τους υποτιθέμενους φίλους σου, την παρέα σου, τον κύκλο που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου, την οικογένειά σου. Αλλά όταν δεν δίνεις σημασία στα σημάδια, όταν δεν μιλάς, όταν δεν φωνάζεις τις σκέψεις σου, ο κύκλος γίνεται φωτιά που δεν βλέπεις ! Και μετά, μια σπίθα είναι αρκετή για να την βγάλει στην επιφάνεια. Τη φωτιά της σιωπής. Της δικής σου σιωπής. Της σιωπής που επιμελώς καλλιεργούσες, με ήχους που μόνον εσύ καταλάβαινες. Με την άρνηση της αλήθειας. Με τους ήχους της σιωπής !”

Ὁ παπαγάλος

Ὁ παπαγάλος
Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940): Λογοτέχνης,
δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός ἀπὸ τὸ Καρπενήσι.

Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέρα
ὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά:
«Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰ
τὶ κάθομαι ἐδῶ πέρα!»

Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖ
καὶ στὸ συνέδριο τῶν πουλιῶν πηγαίνει,
γιὰ νὰ τοὺς πεῖ μιὰ γνώμη φωτισμένη.
Παίρνει μιὰ στάση λίγο σοβαρή,
ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα
καὶ τοὺς λέει: καλησπέρα!

Ὁ λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Τὶ διαβασμένος, λένε, ὁ παπαγάλος!
Θἆναι σοφὸς αὐτὸς πολὺ μεγάλος,
ἀφοῦ μπορεῖ κι ἀνθρώπινα μιλεῖ!

Ἀπ᾿ τὶς Ἰνδίες φερμένος, ποιὸς τὸ ξέρει
πόσα βιβλία μαζί του νἄχει φέρει,
μὲ τὶ σοφοὺς ἐμίλησε, καὶ πόσα
νὰ ξέρει στῶν γραμματικῶν τὴ γλώσσα!

«Κυρ-παπαγάλε, θἄχουμε τὴν τύχη
ν᾿ ἀκούσουμε τὶ λὲς καὶ πάρα πέρα;»
Ὁ παπαγάλος βήχει, ξεροβήχει,
μὰ τὶ νὰ πεῖ; Ξανάπε: καλησπέρα!

 

Αρνάκι

Το αρνάκι
Αλέξανδρος Κατακουζηνός

Αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι,
εβγήκεν εις την εξοχή και στο χλωρό χορτάρι.

Απ’ τη χαρά του την πολλή απρόσεχτο πηδούσε,
της μάνας του τη συμβουλή καθόλου δεν ψηφούσε.

«Καθώς, παιδί μου, προχωρείς και σαν ελάφι τρέχεις,
να κακοπάθεις ημπορείς και πρέπει να προσέχεις»

Χαντάκι βρέθηκε βαθύ, ορμά σαν παλληκάρι,
να το πηδήσει προσπαθεί και σπάζει το ποδάρι.

(από το βιβλίο: Σπύρος Kοκκίνης,
Σχολική ποιητική ανθολογία,
Bιβλιοπωλείον της «Eστίας»
I.Δ. Kολλάρου και Σιας A.E. 1974)

Ντο Ρε Μι….

Από που προέρχονται οι νότες του πενταγράμμου
Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι
που αντικατέστησαν τις βυζαντινές νότες
Πα, Βου, Γα, Δη, Κε, Ζω, Νη…

 

Τον 16ο αιώνα, ο Γκουίντο Ντ’ Αρέτσο, ένας μοναχός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, έγραφε συνεχώς ψαλμωδίες και ύμνους για να τιμήσει τον Θεό και διάφορους Αγίους. Ήθελε να τους ευχαριστήσει για το πολύτιμο δώρο της ζωής και για την καθοδήγηση στον ίσιο δρόμο, μακριά από την αμαρτία και τη διαφθορά.
Ένας από τους πολλούς ύμνους που έγραψε, αφορούσε τον Άγιο Ιωάννη. Η πρώτη στροφή έγραφε στα λατινικά:

«Ut queant laxis, resonare fibris mira gestorum famuli tuorum solve polluti la bii reatum Sancte Iohannes».

Δηλαδή, «για να μπορέσουν οι υπηρέτες σου, να τιμήσουν με δυνατές φωνές τις θαυμαστές σου πράξεις, εξάλειψε την αμαρτία από τα ακάθαρτα χείλη τους, ω Άγιε Ιωάννη».

Ο μοναχός σκέφτηκε να δώσει νέες ονομασίες στις βυζαντινές νότες «Πα, Βου, Γα, Δη, Κε, Ζω, Νη», που υπήρχαν εκείνη την εποχή. Πήρε την πρώτη συλλαβή από κάθε πρώτη λέξη του ύμνου και δημιούργησε την κλίμακα «Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si». Ut queant laxis Resonare fibris Mira gestorum Famuli tuorum Solve polluti La bii reatum Sancte Iohannes (από τα αρχικά του ονόματος του Αγίου Ιωάννη)

Η αντικατάσταση του «Ut» από τη νότα «Do»
Οι μοναχοί και ο Ντ’Αρέτσο ενθουσιάστηκαν με το αποτέλεσμα, ωστόσο υπήρχε ενδοιασμός για το φθόγγο «Ut». Όπως έλεγε ο Ντ’Αρέτσο, δεν ηχούσε όμορφα, χαλούσε την αρμονία και ήταν δύσχρηστο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αντικατασταθεί το «Ut» και να καθιερωθεί η νότα «Do», η οποία προερχόταν από τη φράση «Dominus Dei», που αποτελούσε την αρχή κάθε προσευχής των μοναχών και σημαίνει «Κύριος ο Θεός».

Στη συνέχεια όμως, εντοπίστηκε ακόμη ένα πρόβλημα. Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν νότες με το ίδιο σύμφωνο μπροστά, διότι θα δημιουργούνταν σύγχυση. Έτσι, η νότα «Si» μετονομάστηκε σε «Ti» και χρησιμοποιήθηκε για αρκετό χρονικό διάστημα, αν και σε ξένες παρτιτούρες συναντάται ακόμη….


Προς γνώση και συμμόρφωση !

 

Αληθινό περιστατικό….
05-05-2016

Πήγα τα παιδιά στην παιδική χαρά, και ήταν και διάφορα παιδιά
που παίζουν εκεί μαζί, μεταξύ των οποίων και ο Σ.
Κάποια στιγμή με φώναξε η κόρη μου και μου είπε πως χτύπησαν τον αδελφό της.
Τον βρήκα κάτω και μου είπαν πως τον χτύπησε ο Σ.  Αλλά άσχημα….
Όταν ρώτησα γιατί, μου είπαν πως τους είπε χαζούς.
Τον πήρα να τον καθαρίσω και όταν το έμαθε η μαμά του Σ.  τον φώναξε και τον ρώτησε τι έγινε.
Αυτός είπε, με είπε χαζό.
Η μαμά του του λέει  : κι εσύ τι έκανες ;
Τον πλάκωσα λέει ο μικρός…
Έτσι κάνουν ;  του λέει.
Ναι λέει ο μικρός. Κι εσύ έτσι δεν κάνεις μαζί μου ; με πλακώνεις…
Το ύφος της μαμάς… όλα τα λεφτά….!!!!!!!!

Tα ασυνάρτητα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς

Έχετε προσέξει ότι τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς είναι λίγο … ασυνάρτητα ;

Όσο και αν προσπαθήσετε δεν βγαίνει νόημα μεταξύ των στίχων –
για να θυμηθούμε τα Κάλαντα :

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
Ψηλή μου δεντρολιβανιά (*)
Κι αρχή καλός μας χρόνος
Εκκλησιά με τα’ άγιο θόλος (*)
Άγιος Βασίλης έρχεται
Και δε μας καταδέχεται (*)
Από την Καισαρεία
Συ είσ’ αρχόντισσα κυρία (*)
Βαστάει πένα και χαρτί
Ζαχαροκάντυο ζυμωτή (*)
Χαρτί-χαρτί και καλαμάρι
Δες και με το παλικάρι (*)

Ας δούμε λοιπόν πώς εξηγείται η ασυναρτησία … Η ιστορία μας διαδραματίζεται στο Βυζάντιο. Σε εκείνα τα χρόνια οι φτωχοί και χαμηλών στρωμάτων άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να μιλούν στους αριστοκράτες παρά μόνο σε γιορτές όπου μπορούσαν να τους απευθύνουν ευχές.

Κάποιος νεαρός λοιπόν, ταπεινής καταγωγής, ήταν ερωτευμένος με μια αρχοντοπούλα. Επειδή δεν ήταν κοινωνικά αποδεκτό να την πλησιάσει παρά μόνο σε περίοδο εορτών για να της απευθύνει ευχές, αποφάσισε ανάμεσα στα κάλαντα του Μεγάλου Βασιλείου να εντάξει και ένα ερωτικό ποίημα που είχε συνθέσει !
Αρχίζει λοιπόν και βάζει ενδιάμεσους στίχους (αυτούς με τα αστεράκια). Με αυτόν τον τρόπο και τα κάλαντα θα έλεγε ακολουθώντας τους κοινωνικούς κανόνες αλλά ταυτόχρονα θα παίνευε την καλή του … !!!

Την αποκαλεί ψηλή, σαν δεντρολιβανιά.

Επειδή φορούσε ένα από τα ψηλά τα κωνικά καπέλα με το τούλι στην κορυφή, την παρομοιάζει με Εκκλησιά με το Άγιο θόλος (θόλος εκκλησίας).

Της λέει ότι δεν τον καταδέχεται (ο Άη Βασίλης δεν έχει να κάνει!) γιατί είναι αρχόντισσα κυρία.

Τέλος κλείνει με τις γαλιφιές !!! Την λέει ζαχαροκάντυο ζυμωτή, δηλαδή φτιαγμένη από ζάχαρη (γλυκιά μου) και την παρακαλεί να του ρίξει μια ματιά.
Έτσι λοιπόν αυτά τα παράδοξα Κάλαντα πέρασαν από γενιά σε γενιά και έγιναν τα πιο διαδεδομένα σε όλο τον ελληνικό χώρο … !!!